آنیل ، دختر مهر و ماه من و آراد ، نفسم

سلام بهانه های قشنگ زندگی من    آنیل و آراد عزیزم. 27 دی ماه 1394 پسر عزیزم دو ماهه شدی به سلامتی. دو ماه آروم رو پشت سر گذاشتی  و من از بودنت خوشحالم. خیلی دوستت دارم و از خدا میخوام سلامت و سعادتمند باشی. عاشق تمام حرکات توام. انگار همین دیروز آنیل این شکلی بود. دست و پا زدنهای بی هدف. خوابیدن های تکبیر گو ، اینور و آنور نگاه کردن های تکراری. جمع کردن پاها و لگد زدن های هوایی...... ماشالا کم کم گردن میگری. گه گاه لبخندی تحویل میدی عاشق می کنی مارو بی دندون ناز من!!! من از تو راضی خدا هم از تو راضی که سر شیر خوردن اذیتم نمی کنی. هم شیر مادر هم شیر خشک میخوری. شکر خدا سرحالی.   مهمت...

نازنین مامان عسلم دخترم 27 ماهگی مبارک دختر قشنگم خیلی دوستت دارم. چی بگم از حال و هوای این روزا که با آراد خوب کنار اومدی و خواهری می کنی باز حسابی.  از دیدنتون لذت میبرم.   بد غذا بودنت  عوض نشده. همچنان خون میکنی دل منو. گاهی  صبح تا شب تنها با یه تیکه نون سر می کنی و منو شکنجه!!! یعنی دیگه نخوردن و به زور خوردنت منو بیچاره کرده. حس درموندگی دارم. سعی میکنم به توصیه پزشک سخت نگیرم و منتظر شم گرسنه شی. اما دریغ از اشتها از طرف شما. گه گاه یه نارنگی میخوری. اگه به نونت پنیر کره یا مربا بزنیم لب نمیزنی. کلمات ناواضح با مزه ای میگی . سعی  میکنم برا حرف افتادنت صبر کنم. انقد شعر و کتاب...

                     دختر عزیزم و پسر دلبندم شادیهاتان به بلندای یلدا.....                            ...